*ŞAH BEYİTLER-37

Kûyın gedâsı oldu dil-i müptelâyı gör

Sevdâ-ı mülk-i saltanat eyler gedâyı gör

Bâki

Sevgili gönlüm senin köyünün-mahallenin-dilencisi oldu.

Şu dilenciye bak!  Sana gönül verdikten sonra sevda ülkesinde saltanat sürüyor.

Âşıklar, sevgilin kapısında dilenci olmayı hiçbir saltanata değişmezler

(“Fâkir-i padişah-âsâ gedâ-yı muhteşemem”
"Fakirim ama padişah gibiyim. Dilenciyim ama muhteşem dilenciyim"
Fuzuli

Paylaş

Haz.İbrahim Cemal TORUN

*SON MEKTUP

Yazdığın son mektup şu an elimde

Okuyup ağlıyorum her kelimede

Demek ki yalanmış aşkın sevginde

Mutlu ol diyorsun sensiz olur mu

Teselli artık neyi değiştirir ki

Elinle kabrimi kazdın demek ki

Ben zaten dünyada gün görmedim ki

Son darbeyi vurdun bu son mektupla

Ayrılsak ta mutluluk dilerim sana

Katlanmak zorundayım göz yaşlarıma

Yazdığın haberin her satırına

Ecelimi kazsan da şu son mektupla

Demek ki sevenler böyle yanarmış

Tanrının verdiği canı kul alırmış

Benim kaderimde de ayrılmak varmış

Her şeyi anladım bu son mektupla

Teselli artık neyi değiştirir ki

Elinle kabrimi kazdın demek ki

Ben zaten dünyada gün görmedim ki

Son darbeyi vurdun bu son mektupla

Paylaş

*UÇUN KUŞLAR

Seninle buğulu bir çiçek gibiyim
Seninle boy verip yeşereceğim
Seninle rüyalarda gerçek gibiyim
Seninle ömür boyu güleceğim
Uçun kuşlar uçun yarin olduğu yere
Uçun kuşlar uçun alın götürün beni de
Uçun kuşlar uçun yarin olduğu yere
Uçun kuşlar uçun ahh götürün beni de
Sözlerin telefondan boğuk geliyor
Gözlerin çok uzaktan donuk geliyor
Her mevsim sen olmadan soğuk geliyor
Nerdesin ömür sensiz geçip gidiyor
Uçun kuşlar uçun yarin olduğu yere
Uçun kuşlar uçun alın götürün beni de
Uçun kuşlar uçun yarin olduğu yere
Uçun kuşlar uçun ahh götürün beni de
Seninle ayrı ayrı iki damlayız
Seninle geleceğe yağmalıyız
Ufukta bizi bekleyen günler var
Yeter ki aynı yöne koşmalıyız
Uçun kuşlar uçun yarin olduğu yere
Uçun kuşlar uçun alın götürün beni de
Uçun kuşlar uçun yarin olduğu yere
Uçun kuşlar uçun ahh götürün beni de

- Şimdi radyoyu açtım; şarkımız çaldı. Başka bir boyuttan
seslenir gibisin.
Deniz kıyısında dolaştım biraz. Evet bizden sıkılmış. Bence
duruyorlar hala.
Dalgalar bizden yana; ama kuşlardan bir haber yok.
Belkide başka bir yöne göçüyorlar. Senin göndermediğin,
uzak, çok uzak bir yere!..

İlhan İREM

Paylaş

*DUDAK PAYI

Çay bardağında

Bırakılan dudak payı

Kadar bile

Uzak kalamam

Gözlerine

Yakın olsun isterim

Ellerime ellerin

Yanında beton binaya

Yaslanması gibi

Köhne bir evin

Seni bir çivi

Gibi çaktım

Çünkü beynime

Ve toplayıp

Bütün kerpetenleri

Attım denize

Sunay AKIN

Paylaş

*SUDA AYAK İZLERİ

Önce bir deniz düşer aklıma

Masmavi bir şarkı başlar derinden.

Sonra yosun kokan ıslak bir rüzgar;

Saf saf, serin serin gelir,

Rüzgarda lirik fısıltılar,

Rüzgarda ilkbahar sahillerinden

Müjdeler taşıyan sözlerin gelir!

Açılır hayale kıvrak bir yelken,

Çözülür dolaşır mısralar bir bir.

Ve sen gelirsin uzaklardan sen;

Hani o en yitik efsanelerden

Ta ruhuma gülen gözlerin gelir.

Çocuksu bir umut karışır tuza,

Tüm katı gerçekler çözülür, erir.

Kıyıdan bir gölge uzar sonsuza

Yasaklar, incecik bir geçit verir;

Üzerinden ürkek, belli belirsiz

Üzerinden kaçak yakamozlarla

Bana doğru ayak izlerin gelir.

Bekir Sıtkı ERDOĞAN

Paylaş

*YAĞMUR OLSAM

"fotoğraf:Celali Boylu"

Sel taşkını bir akşamüstü

Bulutları bağrına basan

Ağaçlara sordum seni

Yaprak rüzgarı tutmaz dediler

Uzun uzun baktılar yalnızlığıma

Yangın yeri bir yürek

Bir de yağmur gösterdiler

Ne olur şu yağmurların

Birdenbire yağanı ben olsam

Rüzgarı düğümlesem saçlarına

Bir daha bırakmasam

Öpsem kirpiklerini

Süzülüp gözyaşlarına karışsam

Çağlayıp aksam çağlayıp aksam

Yüzündeki ırmaklarla geçsem ovaları

Dudaklarında denizlere çıksam

Adnan YÜCEL

Paylaş

*PİA

ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
içlenip buzlu bir kadeh gibi
buğulanıp buğulanıp durmasam
ne olur sabaha karşı rıhtımda
çocuklar pia'yı görseler

bana haber salsalar bilsem
içimi büsbütün yıldızlar basar
bir hançer gibi çıkıp giderdim

ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
Singapur yolunda demeseler
bana bunu yapmasalar yorgunum
üstelik parasızım pasaportsuzum
ne olur sabaha karşı rıhtımda
seslendiğini duysam pia'nın
sırtında yoksul bir yağmurluk
çocuk gözleri büyük büyük
üşümüş ürpermiş soluk

ellerini tutabilsem pia'nın
ölsem eksiksiz ölürdüm

Attila İLHAN
Paylaş

*ŞİMDİ GİT

Şimdi git..

Say ki, seninle içinden sevda geçen

bir türkü söylemedik..

Say ki, gece mektuplarını, en güzel aşk şiirlerini

beraber ezberlemedik..

Say ki, sevda trenini kaçırdığım durakta

bir süre beraber beklemedik..

Sen git..

Ben gelemem bu yürekle..

Ya da kal..

Eylül yağmurlarını bekle..

Seni yağmurdan sonra seveceğim..

Saçlarıma ak düşmemiş halimle..

Sen yaşlardayken..

Onsekizimde, yirmimde..

Seni yağmurdan sonra seveceğim..

Kaldırımların ıslak ve temiz haliyle..

Yaşlı yüzüm delikanlı yüreğimle..

Seni yağmurdan sonra seveceğim..

Aşksız geçen onca yılı yakacağım..

Sevda alevinde kendi ellerimle...

Şimdi git..

Say ki, seninle sahildeki çardakta

hiç dondurma yemedik..

Say ki, oturup konuştuğun

yaşlı ve yabancı bir adamdı..

Ve sevdadan hiç söz etmedik..

Say ki, hiç gülmedik..

Aynı şeyleri sevmedik..

Ve yağmurdan sonra beraber yürümedik..

Seni yağmurdan sonra seveceğim..

Kimse bilmeyecek, herkesten gizleyeceğim..

Yağmurdan sonraki toprak kokusu olacak havada..

Seninle gökkuşağının altından geçeceğim..

Seni yağmurdan sonra seveceğim..

Ve seni sevdiğimi kimseye söylemeyeceğim..

Belki bu dünya gözüyle gördüğüm son yağmur olacak..

Islak kaldırımlarda sırılsıklam yürüyeceğim..

Ben seni yağmurdan sonra seveceğim..

Ve bir gün ölürsem siyah gözlerinde öleceğim...

Uğur ARSLAN

Paylaş

*HÜZÜN ŞİİRLERİ

Hafiften bir yağmur yağıyordu

Ipıslak uzanan raylar hüzün veriyordu bana

Deli bir rüzgâr musallat olmuştu

Uzaklara uçuşan saçlarına

Sonra bir düdük öttü hain

Mahzun bakışlar kaldı karanlıkta

Birden yalnızlık doluverdi

Senden boşalan avuçlarıma

Bak sevdiğimiz şarkılar da susmuş

Yitirmiş sevincini yıldızlar bile

Artık bu şehrin sokakları da bomboş

En cömert vaktindeki bahar bile nafile

Yollar götürdü sevincimi yollar

Simdi tatsız bir akış halinde zaman

Girgin dünyamda yalnız

Yaşıyor pırıl pırıl hatıran

Sana gönül koydum Haziran ayı

Böyle melûl-mahzun bıraktın beni

Dağlar yalnızlığınca yücedir ama

Hoyrat yine de yalnızlığın elleri

Alıştığımız zamanlar vardı hülyalı rahat

Gittin tükendi ömrümdeki aydınlık

Kalbimde bir burkulma bir garipseme

Mevsimler manasını kaybetti artık

Birden uzaklaşıverdi bahçemden son kuş

Vakitsiz boynunu büktü sardunyam

Yıldızlar isteksiz rüzgârlar hırçın

Şimdi yalnız hatırandan ibaret dünyam

Bulutlar geliyor uzaklardan

Bulutlar getirsin aydınlığını bana

Silinsin içimdeki bu vakitsiz karanlık

Yeniden hükmedelim zamana

Gün bir daha doğmadı pencereme

Bir acı şarkıya başladı rüzgâr

Masmavi akışı durdu zamanın

Benden koparırcasına aldı seni ufuklar

Böyle öksüz kaldı artık bu şehir

Göklerinde mahzun bakışlı kuşlar

Bir el sildi ufkumdan renkleri bir bir

Hep aynı hasretle söndü yıldızlar

Ama hatıran var içimde sıcak

Bir baca gibi hep tüten hâtıran

Bulutlar öyle yalnız geçmeyin üzerimden

Bir tanem el ediyor uzaklardan

Birden susuverdi serçecik

Temmuz bahçelerinde çiçekler mahzun

Rüyalarım bile senindir çocuk

Dolaş gecelerimde uzun uzun

Ne rüzgârda bir teselli var

Ne yıldızlarda merhamet kaldı

Kapkara kanadını gerdi yalnızlık

Dünyam ufaldıkça ufaldı

İlhan GEÇER

Paylaş

*SEVDA

Yaklaş pencereye yaklaş

Toprak kokusunu duyuyor musun?

Gümüş pırıltıları kaybolmadan

Islak yaprakların

Dışarıda olmalıyız

Bırak kapıdan çıkmayı

Elini ver
Yağmur birden kesilebilir

Bir bakarsın gece biter

Sabah ölebilirim

Tutunacak biricik dalım dünyada

Yanımda olmalısın yanımda

Tek kelime konuşmadan dolaşmak

Yaşadığımı duymak istiyorum

Celal VARDAR

Paylaş

*SEN SÖYLEMEDEN DE BİLİYORUM

Seziyorum ki kaçacaksın..

Yalvaramam koşamam

Ama sesini bırak bende

Biliyorum ki kopacaksın

Tutamam saçlarından

Ama kokunu bırak bende

Anlıyorum ki ayrılacaksın

Çok yıkkınım yıkılamam

Ama rengini bırak bende

Duyumsuyorum ki yiteceksin

En büyük acım olacak

Ama ısını bırak bende

Ayrımsıyorum ki unutacaksın

Acı kurşun bir okyanus

Ama tadını bırak bende

Nasıl olsa gideceksin

Hakkım yok durdurmaya

Ama kendini bırak bende.

Aziz NESİN

Paylaş

*DİYORLAR

Ölürsem yazıktır sana kanmadan

Kollarım boynunda halkalanmadan

Bir günüm geçmiyor seni anmadan

Derdine katlandım hiç usanmadan

Diyorlar: "Kül olmaz ateş yanmadan

Denizler durulmaz dalgalanmadan!"

Saadet benziyor boş bir seraba

Düşüyor her seven gönül azaba

Gelmiyor çekilen dertler hesaba

Diyorum: "Sebep ne bu ızdıraba?"

Diyorlar: "Kül olmaz ateş yanmadan

Denizler durulmaz dalgalanmadan

O.Seyfi ORHON

Paylaş

*NASIL BİR SEVDAYSA

ay çok mu gecikti neredeyse çıkar

sen yanlızlığıma varır varmaz

az sonra yağmuru durduracaklar

rüzgarı değiştirdim

ustura ağzı poyraz

yok canım yıldızları unutmadık

mutlaka yerlerinde bulunacaklar

kenarı yaldızlı mavi bir karanlık

sütlü çıplaklığını örtecek kadar

senin için olduğu asla bilinmeyecek

yapraklarını birden dökecek dutlar

şafak sökerken sekiz on kadar şimşek

balkonda işlemeli müstesna bulutlar

ayak bastığın an şehir de değişebilir

yoksa Moskova mı

belki berlin belki dakar

belki 30'lardan mehtap yorgunu izmir

körfez'de şerefine donatılmış vapurlar

nerede ne zaman kaç kere yaşadık

nasıl bir sevdaysa eskitememiş yıllar

bitirdiğimiz herşeye yeniden başladık

dudaklarımızda birbirimizden mısralar

Attila İLHAN

Paylaş

*ŞAH BEYİTLER-36

Terk etti ben zâfini gitti revân gibi

Gelmek müyesser olmadı bir dahi can gibi

Bâki

Sevgili, şu zavallı âşkını bir akarsu gibi terk etti gitti.

 Bir daha geri dönmesi de kısmet olmadı can gibi.

Sevgilinin gitmesi, âşığın canı da gider;
çünkü gitmek, ölmek demektir.

Nasıl ki can vücuttan ayrılıp gidince dönüşü mümkün olmayacaksa,

 sevgili de giderse âşık ölüden farksız olmayacaktır.

Sevgili âşığın CAN’ıdır.

Haz.İbrahim Cemal TORUN

Paylaş

*HAYATTA NELER ÖĞRENDİM...

"Ya Hazreti Mevlâna"

Sonsuz bir karanlığın içinden doğdum.

Işığı gördüm, korktum.

Ağladım.

Zamanla ışıkta yaşamayı öğrendim.

Karanlığı gördüm, korktum.

Gün geldi sonsuz karanlığa uğurladım sevdiklerimi. ..

Ağladım.

Yaşamayı öğrendim.

Doğumun, hayatin bitmeye başladığı an olduğunu;

Aradaki bolumun, ölümden çalınan zamanlar olduğunu öğrendim.

Zamanı öğrendim.

Yarıştım onunla...

Zamanla yarışılmayacağını, zamanla barışılacağını, zamanla öğrendim...

İnsanı öğrendim.

Sonra insanların içinde iyiler ve kötüler olduğunu...

Sonra da her insanin içinde iyilik ve kötülük bulunduğunu öğrendim.

Sevmeyi öğrendim.

Sonra güvenmeyi...

Sonra da güvenin sevgiden daha kalıcı olduğunu,

Sevginin güvenin sağlam zemini üzerine kurulduğunu öğrendim.

İnsan tenini öğrendim.

Sonra tenin altında bir ruh bulunduğunu,

Sonra da ruhun aslında tenin üstünde olduğunu öğrendim.

Evreni öğrendim.

Sonra evreni aydınlatmanın yollarını öğrendim.

Sonunda evreni aydınlatabilmek için önce çevreni aydınlatabilmek gerektiğini öğrendim.

Ekmeği öğrendim.

Sonra barış için ekmeğin bolca üretilmesi gerektiğini,

Sonra da ekmeği hakça üleşmenin,

Bolca üretmek kadar önemli olduğunu öğrendim.

Okumayı öğrendim.

Kendime yazıyı öğrettim sonra...

Ve bir sure sonra yazı, kendimi öğretti bana...

Gitmeyi öğrendim.

Sonra dayanamayıp dönmeyi...

Daha da sonra kendime rağmen gitmeyi...

Dünyaya tek başına meydan okumayı öğrendim genç yasta...

Sonra kalabalıklarla birlikte yürümek gerektiği fikrine vardım.

Sonra da asıl yürüyüşün kalabalıklara karşı olması gerektiğine inandım.

Düşünmeyi öğrendim.

Sonra kalıplar içinde düşünmeyi öğrendim.

Sonra sağlıklı düşünmenin kalıpları yıkarak düşünmek olduğunu öğrendim.

Namusun önemini öğrendim evde...

Sonra yoksundan namus beklemenin namussuzluk olduğunu;

Gerçek namusun, günah elinin altındayken, günaha el sürmemek olduğunu öğrendim.

Gerçeği öğrendim bir gün...

Ve gerçeğin acı olduğunu...

Sonra dozunda acının, yemeğe olduğu kadar hayata da lezzet kattığını öğrendim.

Her canlının olumu tadacağını,

Ama sadece bazılarının hayati tadacağını öğrendim.

Ben dostlarımı ne kalbimle nede aklımla severim.

Olur ya...

Kalp durur...

Akil unutur...

Ben dostlarımı ruhumla severim.

O ne durur, ne de unutur...

MEVLÂNA

Paylaş