*SEN OLMASAN...

Sen olmasan...

Seni bir lâhza görmesem yâhut,

Bilir misin ne olur?

Semâ, güneş ebediyyen kapansa, belki vücud

Bu leyl-i serd ile bir çâre-i teennüs arar,

Ve bulur;

Fakat o zulmete mümkün müdür alıştırmak

Bütün güneşle, semâlarla beslenen rûhu,

Bu rûh-ı mecrûhu? ..

Sen olmasan...

Seni bulmak hayâli olsa muhâl,

Yaşar mıyım dersin?

Söner ufûlüne bir lâhza kaail olsa hayâl;

Soğur, donar, kırılır senden ayrılınca nazar

Ne hazin

Gelir hâyât o zaman hem vücûda hem rûha,

Yaşar mıyız seni kaybetsek âh ben, kalbim,

Bu kalb-i muztaribim?

Sen olmasan...

Bu samîmî bir îtirâf işte;

Sen olmasan yaşayamam:

Seninle rabıtamız hoş bir îtilâf işte;

Fakat bu râbıta hâlî mi rûhu ezmekten? ...

Akşam

Gurûba karşı düşündüm sükûn içinde bunu:

Fenâ değil sevişip ağlamak, fakat heyhât,

Bükâya değse hayat! ..

T.FİKRET

http://www.celaliboylu1.blogspot.com/

PAYLAŞ

*SÜRMELİ

 

Bir güzel şûha dedim iki gözün sürmelidir.

Dedi:Billahi seni Hind'e sürmelidir.

Dedim:Ey Mehlika bir gece al bezme beni

Dedi:Beyhude yorulma kapılar sürmelidir.

Dedim:O hâl i siyehler ne belâdır câna.

Dedi:Bir tanesine yüz sene çift sürmelidir.

Dedim:Ebruların yayına kurban olayım

Dedi:Bak Lütfi kıyarım cânına sürmelidir

(Lutfî)

http://www.celaliboylu1.blogspot.com/

PAYLAŞ

*10 KASIM 1938..................................EBEDİYETE KADAR

http://www.celaliboylu1.blogspot.com/

PAYLAŞ

*EY HAYAT

(Ey hayat, sen şavkı sularda bir dolunaysın.

Aslında yokum ben bu oyunda,

ömrüm beni yok saysın...)

Yaşam bir ıstaka;

gelir vurur ömrünün coşkusuna.

Hani tutulur dilin,

konuşamazsın...

Tırmandıkça yücelir dağlar.

Sen mağlupsun sen ıssız

ve kalbinde kuşların gömütlüğü;

tutunamazsın!

Eloğlu sevdalardan dem tutar,

aşk büyütür yıldızlardan;

senin ise düşlerin yasak,

dokunamazsın...

Birini sevmişsindir geçen yıllarda.

Açık bir yara gibidir hâlâ.

Hâlâ ne çok özlersin onu,

ağlayamazsın...

Yolunda köprüler çürür.

Sesin, sessizlik sanki bir uğultuda.

Savurur hayat kül eyler seni,

doğrulamazsın!

Yapayalnız bir ünlemsin

dünyayı ıslatan şu yağmurlarda.

Her şey çeker ve iter,

anlatamazsın...

Yaşam bir ıstaka,

gelir vurur işte ömrünün coşkusuna.

Sesinde çığlıklar boğulur ama

bağıramazsın...

Sonra vakt erişir, toprak gülümser sana;

upuzun bir ömrün ortasında

ne hayata ne ölüme

yakışamazsın...

Yazdırmalısın mezar taşına:

Ey hayat, sen şavkı sularda bir dolunaysın,

aslında hiç olmadım ben bu oyunda

ömrüm beni yok saysın...

Yılmaz ODABAŞI

http://www.celaliboylu1.blogspot.com/

PAYLAŞ

*GÖZLERİN

Ruhumda gizli bir emel mi arar

Gözlerime bakıp dalan gözlerin

Aklıma gelmedik bilmece sorar

Beni hülyalara salan gözlerin

Nigahın gönlümü -ey peri- peyker

Leyal-i hasretin hüznünü döker

Karanlıklar gibi yıkılır, çöker

İçimde yer edip kalan gözlerin

Huzurunda bazan benliğim erir

Tavrın hulusumdan şüphe gösterir

Bazan da ne olmaz ümitler verir

Sabr-u kararımı alan gözlerin

Gamzende zahir ey ömrümün varı

Füsun-ı hüsnünün bütün esrarı

Neşr eder aleme reng-i baharı

Koyu menekşeye çalan gözlerin

Sihirdir şüphesiz bütün bu şeyler

Bakışın zihnimi perişan eyler

Bana aşk elinden efsane söyler

Aşka inanmayan yalan gözlerin

Rıza Tevfik BÖLÜKBAŞI

http://www.celaliboylu1.blogspot.com/

PAYLAŞ

*HIRSIZLAR KASABASI

Bir kasabada her gün hava kararınca, insanlar maymuncuklarını ve fenerlerini yanlarına alır, komşularının evlerini soymaya giderlermiş.

Fakat, gün doğarken geri döndükleri her seferinde kendi evlerini de soyulmuş durumda bulurlarmış. Ama ülkede kimse kaybetmezmiş, çünkü herkes birbirinden çalarmış.

Bir gün, nasıl olmuşsa, dürüst bir adam ortaya çıkmış. Geceleri, diğerleri gibi çantasını fenerini alıp hırsızlığa çıkmaktansa, evinde kalıp çalışmayı tercih edermiş bu adam. Hırsızlar da onun evinin önüne geldiklerinde içeride ışık yandığını görünce döner giderlermiş. Fakat bu durum böyle bir süre devam edince, ahali ona kızmaya başlamış:

“Çalmadan yaşamak senin tercihin, ama başkalarını engellemeye hakkın yok” demişler.
Bunun üzerine dürüst adam, geceleri ışığını söndürüp dışarı çıkmaya başlamış. Her gece, hırsızlık yapmadan orada burada dolaşır durur, sonunda yatmaya evine dönermiş. Fakat her döndüğünde evini soyulmuş bulurmuş. Sonuçta bir haftadan daha az bir sürede, yiyecek içecek hiç bir şeyi kalmamış ve memleketini terketmek zorunda kalmış.

Kasabada hırsızlıkta ustalaşıp giderek zenginleşenler kendileri için soygun yapmak üzere maaşlı hırsızlar tutmaya başlamışlar. Zamanla, zengin fakir ayrımı çoğalmış. Zenginler mallarını korumak için bekçiler tutmuşlar, hapishaneler kurmuşlar. Kendi mallarının çalınmasını da yasa dışı ilan etmişler! Ancak yoksulların mallarını çalmak hala serbestmiş!

Bir süre geçtikten sonra, artık kimse soymaktan ve soyulmaktan söz etmez olmuş. Çünkü, yoksulların çoğu ya açlıktan ölmüş ya da oraları terketip gitmişler. Zenginler ve maaşlı soyguncular ise ortada soyacakları kimse kalmadığından servetlerini yavaş yavaş yitirmeye başlamışlar.

Sonunda zenginler eski düzeni yeniden sağlamak için oraları ilk terkeden dürüst adamı başa getirmeye karar vermişler. Sora sora nerede yaşadığını öğrenmişler. Evine gittiklerinde kapıda yazılı bir kağıt görmüşler. Kağıtta şunlar yazıyormuş:

“Bir insan sadece dürüst olduğu için aranıyorsa, her şey için çok geç olmuş demektir...”

Bir millet uyuyorsa uyandırmak kolaydır. Ama uyumuyor da uyuyor gibi yapıyorsa ne yapsanız nafile, uyandıramazsınız.

Indra GHANDI

http://www.celaliboylu1.blogspot.com/

PAYLAŞ

*YİNE SANA DAİR

"Bal-Böğürtlen"

Sende, ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,

sende, ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,

sende uzaklığı,

sende, ben, imkansızlığı seviyorum.

Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine

ve kan ter içinde, aç ve öfkeli,

ve bir avcı istihasıyla etini dişlemek senin.

Sende, ben, imkansızlığı seviyorum,

fakat asla ümitsizliği değil...

Nazım Hikmet RAN

http://www.celaliboylu1.blogspot.com/

PAYLAŞ

*YALAN

Hadi gidiyorsun

Yürekten kan gidiyor, sen gidiyorsun

Herşey gidiyor

Gökte bulut, dağda kar, düzde kervan gidiyor

Solgun bir gül oluyor insan

Bir demet kar çiçeği ölüyor, sen gidiyorsun

Ne ucuz yaşıyorsun, ne kolay

Bir kristal gibi ellerimden düşüyorsun

Bakma öyle

Ben kanıyorum sen üşüyorsun

Kolay değil bir yalan bu

Yaralayan koca bir yalan

Yalan işte

Sevdiğim yalan

Şarkılardan arta kalan ve sabah buğusu

Ve tarla faresi ve ekmek derdindeki işçi kalbi gibi

Yumuşacık sıcak bir yalan

Islak gözlerimle geçiyorum

Yaralı bir ceylanın kalbinden

Ceplerimde kül var

Bir yangından arta kalan

Sorduğum adreslerde kimse oturmuyor

Ve kimse olmuyor ben sorduğum zaman

Herşey bir yalan gibi yandığı zaman

Yalnız olduğunu anlıyor insan

Anladım ve geçtim

Yaralı bir ceylanın kalbinden

Aynamı kırdım, fotoğraflarımı yaktım

Nasıl da acımasızdım tafralarıma karşı

Nasıl da umarsız

Su gördüm düşümde

Karanlıktı ve gürültüyle çağlıyordu

Ceplerimde kül vardı ve yanıyordu

Sonra sabah oluyor

Ve bir ceylan kalbinde alem ağlıyordu

Hayır, diyordu bir dağ köylüsü

Hiç bir şey için geç değil

Ve geç değil

Birşey için hiçbirşey

Birşey vardı öyleyse, birşey

Beni çeken

Güneşin dağdasından uzağa

Kocaman çayırlara çeken birşey

Gümrah ırmaklara

Sonra sıcağa sonra acıya

Sonra yaralarıma merhem olmaya kapıma dayanan

birşey

Tutsana beni bırakmasana

Olsun, yaralasana

Olsun, ağrısa da

Yalan da olsa kalsana

Dağ köylüsü aşkın olduğu yerde ben varım

Sen olmasan da ben varım

Yağmur yağar, saçlarım filizlenir

Bir yıldız düşer omuzlarıma

Islık çalar, ıslanır, şarkılarımı söyler geçerim kapımdan

Camların buğusundan ve yağmurun kokusundan

Tanırlar beni

En iyi yalanlarını alırım onların

Adresler sorarım kimseler oturmaz orada

Ve kimseler olamaz ben sordukça

Dağ köylüsü

Şimdi gidersen

Şimdi git

Kalırsan şimdi

İbrahim SADRİ

http://www.celaliboylu1.blogspot.com/

PAYLAŞ

*TUT YÜREĞİMDEN USTAM

Ustam!

Aklım firarda.

Gözbebeklerimde müebbet hüzün,

Dilimde Ay kesiği bir yara,

Düşüm kırık dökük,

Umudumun boynu bükük,

Bir öksüzün omuzlarında sükut.

Yüreğim sana emanet sıkı tut.

Tut ki; kancık pusulara düşmesin.

Bir hain kurşunu gelip deşmesin.

Ustam!

Ne zaman o senin bildiğin zaman,

Ne sevda gördüğün masallardaki.

Eskiden,

Halı tezgahında dokunurdu aşklar,

Nakış nakış, körpe kız ellerinde.

Mendillere yazılırdı isimler,

Yüreklere kazılırdı gizlice.

Sevdalılar asil ve de yürekli

Sevdalar, kavgalar iki kişilik.

Oysa şimdi;

Çorak gönüllere ekiliyor sevdalar seher vakitlerinde.

Meşru sevdalardan,

Gayrı meşru acılar doğuyor kundaklara,

Günahkar gecelerden.

Beni herkes sevdaya asi sanır,

Oysa aşk, beni nerde görse tanır,

Hasret tanır,

Zulüm tanır,

Ölüm tanır,

Yüzüm yüzümden utanır.

Yorgunum ustam;

Ne katıksız somun isterim senden,

Ne bir tas su,

Ne taş yastıkta bir gece uykusu.

Var gücünle asıl sükunetime,

Çığlığım kopsun,

Uzat ellerini güneşe dokun,

Uyandır uykusundan,

Tut yüreğimden ustam tut,

Tut beni, sür güne...

Serkan UÇAR

http://www.celaliboylu1.blogspot.com/

PAYLAŞ

*ŞAH BEYİTLER-70

Kaşın üzre târ-ı mûyinle cebinin gördüler

Nurdan kandil asılmış sandılar mihrâbda

Bâki

"Kaşının üstüne düşmüş saçlarının telini ve alnını görenler sanki mihraba nurdan bir kandil asılmış sanırlar."

Mihrab, şekliyle kaşa benzer. Mihrabın üzerine zincirle kandil asarlar ve böylece kandil ışığıyla etrafı aydınlatır.

Tasvire dayanan bu beyitte; sevgilinin kaşı mihraba, sülfü-saçı-zincire, alnı da etrafı aydınlatan kandile benzetilmiştir.

http://www.celaliboylu1.blogspot.com/

PAYLAŞ

*O DURU ÇOCUK BİR MASAL BELKİ

o duru çocuksu alnın ölüme yüz sürmez

sır vermez bir gülüşle kıvrılır dudağın

inanma, karanlık geceleri süslemez güzel düşler

bir kent karartılmış mevsimleri yaşarken.

karartılmış mevsimleri yaşarken

bir yıldız kaysa biri ölürmüş hani

kaç yıldız kaydı bir bilsen

morartılmış gecelerde düşler kurarken

morartılmış düşler kurarken, otursana

yüzüne dallarının nakışı düşsün.

hep akasyalarla vardı o çocuk, sensiz

şarkılarda unutulmuş bir masal.

bir masal belki, sevdası terkisinde

atını değiştirmiş bir süvariyle giderken.

o süvariyle giderken hiç acı duyar mısın

bir yıldız kaysa ya da düşmese, ölümler

beklemiyor artık, bir bıçak saplanmış

gibi yüreğinde, her gün her gece.

her gün her gece acılıyım, söylemiştim

o duru çocuk alnına sürmez ölümü

ne karartılmış mevsimlerde

ne morartılmış gecelerde.

sürerse sözüm sürer, masal mı o çocuk şimdi.

Tuğrul Asi BALKAR

http://www.celaliboylu1.blogspot.com/

PAYLAŞ

*BİR AYRILIK GÜNÜNDE

Ne gariptir şu ayrılık günleri

Bir dosttan da, düşmandan da ayrılsan

Nedense bir tuhaf oluyor insan

Derin bir sızı giriyor içeri

Son bir defa bakarken caddelere

Dükkanlara, evlere, kahvelere

Hatıra yüklü kervanlar geçiyor

Dolu dolu gözlerinin önünden

Bu son yadigar mı bir ayrılık gününden

Ne unutulmaz zamanlar geçiyor

Ağır ağır biz farkında değilken

Gökler masmavi, yaprak yemyeşilken

Sen istediğin kadar unutulmaz de

Bu son dakika, bu vakitsiz yağmur

Unutulur, azizim unutulur

Başka ne yapılır böyle bir günde

Kapanan bavul, çivilenen sandık

Ve sonra kuru bir 'Allaha ısmarladık!'

Ümit Yaşar OĞUZCAN

http://www.celaliboylu1.blogspot.com/

PAYLAŞ

*ARTIK İLGİLENMİYORUM SENİNLE

Bunca yıkılmış dağlar üstüne

Kalbimin kanını buharlaştırdı gözlerin

Oysa kaç güvercin havalanmıştı içimden

Konarak pervazlarına gülüşlerinin

Kaç mermi sıyırmıştı ruhumu

Acımasız yürüyüşlerinin mevzilerinde

Dayanmıştım

Ağlamıştım saatlerce parçalanan düşlerime

Ta ki sevgilim

Kızaran bir gök bulutu

Ölümü

Bir yıldırımla düşürdüğün ana değin

Kalbimin haritasına

Artık ilgilenmiyorum seninle

Demiştin barut kokan kelimelerle

Demiştin de hayat ölü bir bıldırcın gibi

Tutuşup yanmıştı yanan bir tahta içinde

Tarla küllerle dolu, ortasında yumurta

Çatladıkça yeniden doğuruyor kanımdan

Fışkıran harflerle kalbim olan cümleyi:

Ben ancak bir tarih kitabı kadar

İlgileniyorum seninle...

Nurullah GENÇ

http://www.celaliboylu1.blogspot.com/

PAYLAŞ

*SUSKUNUM SANA

Hangi şiire başlasam suskunum sana

Dağ göğsünde bir kaya diliyle suskun

Güneşte kavrulan bir kum tanesi

Çatlayan dudaklarım oluyor her gece

Yağmura suskun yaşamaya suskun

Haykırabilsem

Belki bir nehir köpürebilir sesimde

Silinebilir kuraklığın bütün izleri

Upuzun çöller vadileşebilir içimde

Hangi güzelliği özlesem suskunum sana

Yürek boşluğunda bir of kadar suskun

Özlüyorum seni masmavi

Koşuyorum sana bembeyaz

Ve kahroluyorum bir anda kapkara

Ah oluyorum

Of oluyorum

Ve susuyorum

Oysa haykırabilsem

Işık yumağı bir pınar olur soluğum

Hangi türküye uzansam suskunum sana

Ağıt ağıt, özlem özlem suskun

Tut ki vurulmuşum

Aşktan ve kandan bir damla olmuşum

Bir saçlarının rüzgarına

Bir de ağzının kıyılarına konmuşum

Hangi dalga silebilir beni senden

Hangi kasırga koparabilir

Ben saç tellerinde bir ezgi olmuşum

Coşkuların her şahlanışında

Sana deprem deprem susmuşum

Ve sana susmaktan inan ki yorulmuşum

Yeter olsun gözlerinde ışık fırtınası

Sözlerinde baskı yasası yeter

Hangi kavgayı özlesem suskunum sana

Zafer sabahlarında gece kadar

Bayram sabahlarında yas kadar suskun

Böyle güzelliklere de

Böyle suskunluklara da lanet olsun

Al bu suskunluğumu al artık

Al ki

Bütün gürültüler kahrolsun

Adnan YÜCEL

http://www.celaliboylu1.blogspot.com/

PAYLAŞ

*İSKELELER

iskeleler artı gemilerin pervanesinde

her limandan bir hatıra kalır

bulutlarla el ele

odun kulübeydi hayalimiz

saçlarımız defne, aşkımız çam kokacaktı

sen çorbamı pişirirken, ben odun kıracaktım

"çamurlu ayaklarınla girme, çamurlu ayaklarınla girmesene" diye bağıracaktın kulübeye..

ne bileyim kalbime bir gün balçık balçık çökeceğini

koca yemiş, karamuk avuçlarımda

ceplerimde sevgi getirecektim vadiden

kalbimde burcu burcu şefkat

gözlerimiz çarşafsız yatağın beyazında

rüzgarlar dolduracaktı maşrapamızı

huyu suyuna hasretim bak, sivrisinekli gölde

yalnız senin için yaşamak, yalnız seninle ölmek

tüm benim olasın derdim

iskeleler artı gemilerin pervanesinde

her limandan bir hatıra kalır...

Zeki MÜREN

http://www.celaliboylu1.blogspot.com/

PAYLAŞ